سوء تفاهم در مورد استفاده از سیم جوش ماشینی که مبتدیان جوشکاری بدانند

سفر به ظروف جوشکاری آلومینیوم اغلب با مفروضاتی که از تجربیات دیگر جوشکاری به دست می‌آیند، شروع می‌شود، اما این پیش فرض‌ها هنگام کار با سیم جوش آلومینیومی که اساساً با موادی مانند فولاد یا ضد زنگ متفاوت است، موانعی ایجاد می‌کند. تازه واردها اغلب متوجه می شوند که درک اولیه خود حاوی شکاف هایی است که به صورت نقص جوش ناامیدکننده، نقص تجهیزات و نتایج ناسازگار ظاهر می شود. ماهیت واکنشی آلومینیوم خواسته های منحصر به فردی را ایجاد می کند که خرد جوشکاری معمولی را به چالش می کشد و به رویکردهای جدیدی برای ذخیره سازی، جابجایی، پیکربندی تجهیزات و کاربرد تکنیک نیاز دارد. پرداختن به این سوء تفاهم‌ها در مراحل اولیه، فرآیند یادگیری را از یک سری تلاش‌های ناامیدکننده به توسعه مداوم مهارت تبدیل می‌کند.

شرایط ذخیره سازی بیش از آنچه مبتدیان تصور می کنند اهمیت دارد

یک تصور اشتباه رایج در میان جوشکاران جدید این است که الزامات ذخیره سازی سیم آلومینیومی با موارد فولادی یکسان است. شناخت و رسیدگی به این تفاوت برای جلوگیری از تلفات احتمالی و حفظ یکپارچگی سیم مهم است. آلومینیوم بسیار راحت تر با محیط اطراف خود واکنش نشان می دهد، بنابراین شرایط روزمره کارگاه که به سختی بر سایر مواد تأثیر می گذارد می تواند به طور جدی آن را تخریب کند:

رطوبت موجود در هوا توسط سیم جذب می شود و هیدروژن وارد می شود که به صورت تخلخل گسترده در مهره جوش تمام شده ظاهر می شود.

انتقال یک قرقره سرد از یک انبار سرد به یک مغازه گرم باعث میعان سریع در سطح می شود که در پوشش محافظ گاز اختلال ایجاد می کند و نقص ایجاد می کند.

آسیب به آرامی در طول زمان ایجاد می‌شود نه اینکه به یکباره اتفاق بیفتد - سیمی که هفته‌ها یا ماه‌ها بیرون مانده است به تدریج آلودگی آن‌قدری را جمع‌آوری می‌کند که پس از شروع جوشکاری مشکلات آشکاری ایجاد می‌کند.

برداشتن سیم از بسته بندی مهر و موم شده اصلی آن برای بارگیری آسان تر، مانع محافظ آن را به خطر می اندازد و آن را در معرض گرد و غبار، دود و سایر آلاینده های موجود در هوا در محیط های کارگاه قرار می دهد.

بسیاری از مبتدیان سیم آلومینیومی خود را دقیقاً در کنار مواد مصرفی فولادی نگه می‌دارند بدون اینکه دو بار به نیازهای مختلف فکر کنند. آنها همچنین تمایل دارند بر این باورند که سیم بدون توجه به مدت زمانی که در اطراف بنشیند برای همیشه خوب می ماند. هنگامی که آنها در نهایت سعی می کنند از سیمی استفاده کنند که برای ماه ها ضعیف ذخیره شده است، سطح در یک نگاه خوب به نظر می رسد، اما کیفیت جوش داستان متفاوتی را بیان می کند. همین امر در مورد قرقره های نیمه استفاده شده نیز اتفاق می افتد - افراد اغلب آنها را در بین کارها بدون درپوش رها می کنند، به جای اینکه آنها را به درستی ببندند و اجازه می دهند آلودگی بیشتری ایجاد شود.

انتقال تماس دستی آلودگی بیشتر از حد انتظار

تماس مستقیم سیم آلومینیومی با دست خالی در حین جابجایی می تواند باعث ایجاد آلاینده شود. روغن های طبیعی پوست، عرق و ذرات ریز ممکن است بر روی سطح سیم رسوب کنند که به طور بالقوه بر کیفیت جوش بعدی تأثیر می گذارد.

• اثر انگشت باقیمانده‌های روغنی باقی می‌ماند که مدت‌ها پس از تماس به اطراف می‌چسبند و باعث می‌شوند قوس به محض رسیدن آن قسمت به نوک تماس، تکان بخورد یا بد رفتار کند.
• عرق هم رطوبت و هم نمک هایی را اضافه می کند که بلافاصله با آلومینیوم شروع به واکنش می کنند و حتی قبل از هر گونه جوشکاری باعث ایجاد خوردگی زودرس می شوند.
• فشار دادن یا گرفتن سیم در حین جابجایی، این آلاینده‌ها را به‌جای رها کردن آن‌ها در بالای سطح، به عمق بیشتری وارد می‌کند، بنابراین یک پاک کردن سریع مشکل را برطرف نمی‌کند.
• هر چه سیم بیشتر لمس شود - چه بارگیری قرقره، گذراندن آن از طریق آستر یا رفع گیر - آلودگی بدتر می شود و هر لایه روی آخرین لایه ساخته می شود.

مبتدیان هنگام تنظیم تجهیزات، انجام تنظیمات یا رفع مشکلات تغذیه، سیم آلومینیومی را به طور معمول کنترل می کنند، هرگز متوجه نمی شوند که هر لمس به عنوان یک رویداد آلودگی به حساب می آید. آنها تصور می کنند که یک تماس کوتاه به چیزی آسیب نمی رساند، اما شیمی سطح حساس آلومینیوم خلاف آن را ثابت می کند. پوشیدن دستکش‌های نخی تمیز یا دستکش‌های نیتریل مانعی ساده و مؤثر در برابر همه این مسائل ایجاد می‌کند، با این حال بسیاری از تازه‌واردها آن را به‌عنوان یک گام اضافی می‌دانند که می‌توانند از آن صرف‌نظر کنند تا یک راه اساسی برای محافظت از کیفیت جوش.

نیازهای تجهیزات به طور چشمگیری بیشتر از حد انتظار متفاوت است

جابجایی از چرخ دنده جوش فولادی به کار آلومینیومی بسیار فراتر از تغییر دادن تنظیمات در دستگاه است. ماهیت نرم و واکنش‌پذیر سیم جوش آلومینیومی نیازمند تغییرات واقعی در خود تجهیزات است - تغییراتی که مبتدیان معمولاً فقط پس از شکستن یا گیر کردن مکرر چیزی متوجه می‌شوند:

• سیستم های تغذیه سیم استاندارد طراحی شده برای فولاد برای سیم آلومینیومی نرم مناسب نیستند. در تنظیمات فشار معمولی، سیم می تواند در داخل آستر تغییر شکل داده و در نتیجه باعث ایجاد مشکلات تغذیه در نوک تماس شود.
• رول‌های درایو شیار V، که در سازه‌های فولادی رایج هستند، سیم آلومینیومی را به‌جای اینکه به درستی در دست بگیرند، صاف و له می‌کنند و لکه‌های صافی را ایجاد می‌کنند که در لاینر گیر کرده و باعث تغذیه نامنظم یا قطع می‌شود.
• بسیاری از آسترها دارای سطوح اصطکاک هستند که برای فولاد خوب عمل می کنند، اما سیم آلومینیومی نرم را به هم متصل می کنند، به خصوص در کابل های مشعل طولانی تر که در آن اصطکاک به اندازه کافی برای غلبه بر موتور محرک ایجاد می شود.
• نوک های تماس با اندازه فولاد فاصله بسیار کمی را در اطراف سیم آلومینیومی ایجاد می کنند که در هنگام گرم شدن بیشتر منبسط می شود و اغلب باعث می شود که سیم در داخل نوک در وسط جوش گیر کند.

مبتدیان تمایل دارند فکر کنند که یک مجموعه از تجهیزات می تواند همه چیز را به همان اندازه به خوبی اداره کند، بنابراین وقتی مشکلات تغذیه ظاهر می شود، به جای اینکه متوجه شوند سخت افزار برای آلومینیوم مناسب نیست، تکنیک خود را مقصر می دانند. آنها همچنین اغلب از همان طول کابلی استفاده می کنند که با فولاد به آن عادت کرده اند، بدون اینکه بفهمند چه مقدار اصطکاک اضافی با آلومینیوم ایجاد می کند. تفنگ های فشاری یا اسلحه های قرقره ای برای رفع مشکلات رایج تغذیه مرتبط با سیم آلومینیومی طراحی شده اند. با این حال، گاهی اوقات آنها به عنوان یک هزینه اضافی به جای تجهیزات مفید برای دستیابی به نتایج ثابت در جوشکاری آلومینیوم در نظر گرفته می شوند.

انتخاب گاز محافظ شامل پیچیدگی های پنهان است

یک فرض رایج در میان مبتدیان این است که آرگون خالص برای تمام کارهای جوشکاری آلومینیوم کافی است. در حالی که آرگون خالص برای بسیاری از موقعیت ها کار می کند، انتخاب مناسب تری سیم پرکننده، ضخامت مواد و طراحی اتصال را در نظر می گیرد. همچنین مهم است که آلومینیوم در مقایسه با فولاد به مخلوط گازهای محافظ واکنش متفاوتی نشان می دهد.

• افزودن هلیوم باعث افزایش ورودی گرما و نفوذ عمیق‌تر در بخش‌های سنگین‌تر می‌شود، اما تازه‌واردها اغلب از ترکیب هلیوم به دلیل برچسب قیمت بالاتر صرف نظر می‌کنند بدون اینکه ببینند جوش‌ها چقدر سریع‌تر و تمیزتر می‌شوند.
• آلومینیوم معمولاً به جریان گاز بیشتری نسبت به فولاد نیاز دارد، زیرا حوضچه جوش سیال آن ناحیه بزرگتری را ارائه می دهد که نیاز به محافظ مؤثر در برابر جو دارد. اعمال دبی کمتر مورد استفاده برای فولاد می تواند منجر به اکسیداسیون یا تخلخل شود
• خلوص گاز برای آلومینیوم به دلیل سطح واکنش پذیر آن بسیار مهم است. حتی مقادیر ناچیز ناخالصی می تواند باعث ایجاد تخلخل شود که جوشکاران به اشتباه تکنیک مشعل خود را مقصر می دانند.
• وضعیت کل سیستم انتقال گاز - رگولاتورها، شیلنگ ها و اتصالات - بسیار مهم است، زیرا هر گونه رطوبت یا آلودگی به دام افتاده می تواند کیفیت جوش را بدون علائم هشدار دهنده آشکار خراب کند.

مبتدیان اغلب سعی می کنند در هزینه گاز محافظ صرفه جویی کنند، بدون اینکه متوجه شوند سیم جوش آلومینیومی تا چه حد در معرض هوا یا ناخالصی های جزئی حساس است. آنها تصور می کنند که تا زمانی که قوس پوشیده به نظر می رسد، همه چیز محافظت می شود، اما آنها واکنش های شیمیایی ظریفی را که درست در سطح گودال اتفاق می افتد، از دست می دهند. درست کردن اندازه فنجان گاز و قرار دادن آن در موقعیت صحیح نیز تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند - فواصل و زوایایی که برای فولاد خوب کار می‌کنند اغلب در کارهای آلومینیومی کم می‌شوند.

سردرگمی قطبیت مشکلات فوری ایجاد می کند

بسیاری از مبتدیان ایده هایی در مورد قطبیت از جوش فولادی یا سایر فرآیندها ارائه می دهند، اما سیم جوش آلومینیومی تنظیمات بسیار خاصی را می طلبد که به همان روش انجام نمی شود. اشتباه گرفتن قطبیت باعث ایجاد مشکل فوری می شود که به راحتی با چیز دیگری اشتباه می شود:

• برای جوشکاری آلومینیوم MIG/GMAW، DCEP (الکترود مثبت) کاملاً مورد نیاز است زیرا عمل تمیز کردن مورد نیاز برای شکستن لایه اکسید را انجام می دهد - اما برخی از تازه واردان دستگاه را بر اساس آنچه در جوشکاری فولاد یا سایر فلزات آموخته اند روی DCEN تنظیم می کنند.
• آلومینیوم TIG/GTAW از قطبیت AC برای جابجایی بین نیم چرخه تمیز کردن و نفوذ استفاده می کند، اما مبتدیان گاهی اوقات سعی می کنند جوشکاری آلومینیوم MIG را با AC اجرا کنند، زیرا فکر می کنند در تمام فرآیندها کار می کند.
• از آنجا که "قطب معکوس" ممکن است به تنظیمات مختلف در ماشین های مختلف اشاره داشته باشد، اعمال یک روش از یک سیستم به سیستم دیگر بدون تایید معنای خاص می تواند منجر به پیکربندی نادرست شود.
• نمادها و برچسب های روی منابع برق ممکن است نامشخص یا ناسازگار باشند، بنابراین حتی زمانی که مبتدیان دفترچه راهنما را بررسی می کنند، در نهایت قطبیت اشتباه را انتخاب می کنند.

لحظه ای که قطبیت نادرست است، قوس ناپایدار می شود، پاشش به همه جا شلیک می کند و نفوذ یا ناپدید می شود یا نامنظم می شود. جوشکاران جدید معمولاً ابتدا دستگاه، سیم یا تکنیک خودشان را مقصر می‌دانند و ساعت‌ها را صرف تنظیم تنظیمات می‌کنند قبل از اینکه بفهمند علت اصلی یک سوئیچ قطبی ساده است که باید از ابتدا به درستی تنظیم می‌شد.

مفروضات سرعت سفر از تجربه فولاد انتقال ضعیفی دارد

رسانایی حرارتی بالا و رفتار ذوب متفاوت آلومینیوم به این معنی است که سرعت سفر باید بسیار متفاوت از جوشکاری فولاد باشد، با این حال مبتدیان اغلب به سرعت هایی که به آن عادت کرده اند پایبند هستند:

• آلومینیوم سه برابر سریعتر از فولاد گرما را هدایت می کند، بنابراین گرما به سرعت از ناحیه جوش پخش می شود و مانند فولاد متمرکز نمی شود.
• محدوده نقطه ذوب باریک‌تر است، بنابراین آلومینیوم بدون منطقه پلاستیکی وسیع‌تر فولاد، بسیار ناگهانی‌تر از جامد به مایع تبدیل می‌شود و زمان‌بندی را بسیار مهم می‌کند.
• گرما سریع‌تر از حد انتظار ایجاد می‌شود، به‌ویژه در بخش‌های نازک که سوختگی می‌تواند به‌جای تدریجی، ناگهانی اتفاق بیفتد.
• گودال به حرکت مداوم نیاز دارد زیرا سیم جوش آلومینیومی به یک حوضچه بسیار سیال وارد می شود - ثابت نگه داشتن مشعل حتی برای یک لحظه مشکلات بزرگی ایجاد می کند.

یک تکنیک رایج برای مبتدیانی که از فولاد عبور می کنند، این است که مشعل را با سرعت کاهش یافته به پیش ببرد. این می تواند گرمای بیش از حد را به محل اتصال وارد کند و به طور بالقوه منجر به ایجاد دانه های مذاب یا جوشی شود که پهن و مسطح با تقویت محدود هستند. آنها فکر می کنند ماندن طولانی تر در یک نقطه جوش قوی تری ایجاد می کند، اما با آلومینیوم فقط باعث آسیب می شود. از طرف دیگر، برخی از آن‌ها با عجله‌های خیلی سریع تصحیح می‌شوند، و در نهایت با دورهای سرد، خیس شدن ضعیف و همجوشی ناقص ختم می‌شوند، زیرا سیم زمان لازم برای اتصال درست به فلز پایه را ندارد.

تکنیک فشار در مقابل کشش نیاز به درک واضح دارد

نحوه حرکت مشعل در رابطه با جهت تغذیه سیم جوش آلومینیوم تفاوت زیادی در کیفیت جوش ایجاد می کند، اما مبتدیان اغلب از تکنیک هایی استفاده می کنند که روی فولاد آموخته اند بدون اینکه متوجه شوند آلومینیوم چقدر به جهت اهمیت می دهد:

• با استفاده از تکنیک فشار، جایی که مشعل به سمت جلو متمایل می شود تا الکترود قبل از حوضچه جوش قرار گیرد، می توان مشاهده کرد که پوشش گاز مطلوب را پشتیبانی می کند، به ظاهر مهره ای ثابت کمک می کند و به مدیریت اکسیداسیون در طول جوشکاری آلومینیوم کمک می کند.
• تکنیک کشش یا کشیدن که برای بسیاری از جوش‌های فولادی به خوبی کار می‌کند، پشت گودال را در معرض دید قرار می‌دهد و به هوا اجازه می‌دهد حوضچه مذاب را آلوده کند و باعث ایجاد تخلخل یا آخال‌های اکسید شود.
• زاویه مشعل هم بر نحوه محافظت گاز از جوش و هم بر نحوه پخش گرما تأثیر می گذارد و اشتباه گرفتن آن بلافاصله به عنوان نقص هایی که مبتدیان سیم، ماشین یا مواد را سرزنش می کنند نشان می دهد.
• طول چسب و جهت حرکت برای کنترل گرمای ورودی و شکل مهره با هم کار می کنند و نقطه شیرین آلومینیوم به طور قابل توجهی با روش های فولادی متفاوت است.

بسیاری از تازه واردان به طور خودکار از تکنیک کشیدنی استفاده می کنند که از جوشکاری فولاد راحت هستند و نمی دانند که چرا سیم جوش آلومینیومی به آن پاسخ ضعیفی می دهد. آنها در نهایت با جوش های کثیف، پروفیل مهره های ضعیف و مشکلات آلودگی مواجه می شوند. حتی زمانی که آنها تکنیک فشار را امتحان می کنند، اغلب زاویه اشتباه را نگه می دارند یا مشعل را به طور متناقض حرکت می دهند، از دست دادن نتایج تمیز و صاف آلومینیوم در زمانی که مشعل به درستی قرار گرفته و حرکت می کند، از دست می دهند.

نیازهای تمیز کردن قبل از جوش بیش از انتظارات است

آماده سازی سطح برای جوشکاری آلومینیوم یک فرآیند دقیق است. کسانی که به کار با فولاد یا فلزات دیگر عادت دارند ممکن است نیازهای آن را بیشتر از آنچه در ابتدا پیش بینی می شد درگیر بدانند. لایه اکسید آلومینیوم که به طور طبیعی روی سطح تشکیل می شود، محافظت در برابر خوردگی موثری را فراهم می کند. با این حال، نقطه ذوب آن به طور قابل توجهی در مقایسه با فلز پایه زیرین، چالشی را در طول جوشکاری ایجاد می کند. اگر به اندازه کافی حذف نشود، اکسید باقیمانده می تواند از همجوشی و اتصال مناسب جوش جلوگیری کند. پاک کننده هایی که به طور خاص برای آلومینیوم فرموله شده اند، برای از بین بردن چربی، کثیفی و محصولات اکسیداسیون مناسب هستند، در حالی که چربی زداهای همه منظوره ممکن است چندان موثر نباشند. با این حال، افرادی که تازه به جوشکاری آلومینیوم می پردازند، گاهی از پاک کننده هایی که به راحتی در دسترس هستند استفاده می کنند. مسواک زدن سطح با یک برس تمیز از جنس استنلس استیل درست قبل از شروع جوشکاری یکی دیگر از مراحل ضروری برای زدودن اکسید تازه است، با این حال مبتدیان مرتباً فراموش می کنند که این کار را انجام دهند یا قلمویی را که قبلاً روی فولاد ملایم استفاده شده است بردارند، به طور تصادفی ذرات ریز آهن را به محل اتصال می مالند که ممکن است بعداً مشکل ایجاد کند. آلومینیوم تازه تمیز شده در عرض چند دقیقه شروع به رشد یک لایه اکسید جدید می کند، بنابراین مدت زمان طولانی بین آماده سازی نهایی و شروع قوس باعث می شود که مشکل درست برگردد. ظاهر براق و فلزی آلومینیوم می تواند این تصور را ایجاد کند که آماده جوش است. این تصور ممکن است منجر به آماده‌سازی ناکافی سطح شود. حقیقت این است که حتی ورق یا صفحه آلومینیومی کاملاً جدید با روغن‌های نورد، علائم جابجایی و کثیفی ذخیره‌سازی وارد می‌شود که اگر در جای خود باقی بماند، کیفیت جوش را خراب می‌کند. هیچ سیم جوشی – مهم نیست چقدر گران یا باکیفیت باشد – نمی تواند مواد پایه کثیف را جبران کند، اما مبتدیان معمولاً به جای اینکه متوجه شوند مقصر اصلی تمیز کردن ناکافی سیم است، سوراخ های ایجاد شده، همجوشی ضعیف یا ظاهر زشت مهره را ناشی از سیم بد یا تکنیک لرزان می دانند.

انتخاب فلز پرکننده شامل متغیرهای بیشتری از آنچه شناخته شده است

• آلیاژ پرکننده را با فلز پایه مطابقت دهید

انتخاب صحیح سیم جوش آلومینیومی مستلزم تطبیق دقیق آلیاژ پرکننده با مواد پایه است. برخی از ترکیبات آلیاژی به آرامی جوش می‌شوند، در حالی که برخی دیگر در حین سرد شدن مستعد ترک خوردن هستند یا ممکن است در حین سرویس دچار خوردگی تسریع شوند.

• تفاوت عملکرد مکانیکی را در نظر بگیرید

سیم های پرکننده آلومینیومی از نظر خواص مکانیکی بسیار متفاوت هستند. برخی از آلیاژها استحکام بالاتری را ارائه می دهند، در حالی که برخی دیگر برخی از استحکام را قربانی می کنند تا شکل پذیری بهتر، خمش پذیری یا مقاومت بهتر در برابر حملات محیطی را ارائه دهند.

• رفتار جوشکاری و انجماد را درک کنید

هر ترکیب پرکننده به طور متفاوتی به گرما واکنش نشان می دهد. این تفاوت‌ها بر میزان آسانی پخش شدن گودال جوش، میزان خیس شدن فلز پایه و نحوه جامد شدن جوش هنگام سرد شدن تأثیر می‌گذارد.

• الزامات تکمیل پس از جوش را در نظر بگیرید

اگر قسمت تمام شده آنودایز، رنگ آمیزی شده یا به روش دیگری تحت درمان سطح قرار گیرد، انتخاب پرکننده حتی مهم تر می شود. سیم انتخابی مستقیماً بر ظاهر و عملکرد ناحیه جوش پس از اتمام تأثیر می گذارد.

• از تصمیم گیری های مبتنی بر راحتی یا صرفاً هزینه خودداری کنید

انتخاب سیم پرکننده صرفاً بر اساس در دسترس بودن یا هزینه محلی، بدون تأیید سازگاری آلیاژ، می تواند یکپارچگی جوش را به خطر بیندازد.

• بدانید که آلومینیوم یک ماده واحد نیست

بسیاری از تازه واردان تصور می کنند آلومینیوم فقط تغییرات جزئی دارد، اما در واقع خانواده ای از آلیاژها با ویژگی ها و رفتارهای متمایز است.

• محدودیت های سیم های پرکننده همه منظوره را بدانید

پرکننده‌های همه‌منظوره می‌توانند بسیاری از کارهای روزمره را انجام دهند، اما ممکن است برای کاربردهای سختی که الزامات خاص برای استحکام، چقرمگی، مقاومت در برابر خوردگی یا ظاهر حیاتی هستند، ناکافی باشند.

انتخاب قطر سیم بر نتایج بیش از حد تصور تأثیر می گذارد

انتخاب قطر مناسب برای سیم جوش آلومینیوم یک عامل کلیدی در این فرآیند است. تکیه بر تقریب های کلی یا سیمی که از قبل روی یک قرقره موجود است ممکن است با الزامات جوشکاری خاص مطابقت نداشته باشد، که می تواند بر نتایج جوشکاری تأثیر بگذارد. سیم ضخیم تر به آمپر بیشتری نیاز دارد تا به آرامی ذوب شود و فلز را بسیار سریعتر رسوب دهد، که برای سرعت بخشیدن به کار روی صفحه سنگین عالی است، اما می تواند به راحتی ورق نازک را تحت الشعاع قرار دهد و باعث سوختگی یا اعوجاج بیش از حد حرارت شود. سیم نازک‌تر به شما امکان کنترل حرارت بسیار ظریف‌تر و مدیریت گودال را بر روی مواد نور سنج می‌دهد، اما زمانی که روی بخش‌های ضخیم کار می‌کنید، به‌طور دردناکی کند می‌شود و پرکننده بسیار کمی تولید می‌کند. اجرای سیم با قطر بزرگتر در موقعیت های عمودی یا بالای سر، کنترل گودال را به طور قابل توجهی سخت تر می کند زیرا وزن اضافی و سیالیت با گرانش به طور موثر مبارزه می کند. رتبه‌بندی توان دستگاه شما همچنین محدودیت‌های واقعی در مورد اندازه سیم‌هایی که می‌تواند به خوبی تحمل کند، ایجاد می‌کند. تلاش برای فشار دادن سیم بزرگ از طریق یک جوشکار کم توان معمولاً منجر به ذوب ضعیف، مشکلات تغذیه یا قوس های ناسازگار می شود، حتی اگر نمودار ضخامت نشان دهد که باید خوب باشد. مبتدیان اغلب هر قطری از سیم جوش که معمولاً در کارگاه موجود است را انتخاب می کنند، با این فرض که یک اندازه برای طیف وسیعی از کاربردها مناسب است. این عادت باعث ایجاد سردرد می شود - مبارزه با گرمای بیش از حد و نفوذ ضعیف روی مواد ضخیم با استفاده از سیم کوچک، یا مبارزه با سوختگی و عدم کنترل زمانی که سیم بزرگ روی مواد نازک استفاده می شود. دستیابی به نتایج ثابت مستلزم تطبیق قطر سیم با ضخامت مواد و هماهنگی آمپر، ولتاژ و سرعت حرکت است. جوشکارانی که تازه وارد این فرآیند شده اند، اغلب این درک را از طریق تجربه عملی ایجاد می کنند.

علل تخلخل فراتر از مسائل جریان گاز گسترش می یابد

ظاهر تخلخل در جوش های آلومینیوم اغلب توجه اولیه را به شرایط گاز محافظ معطوف می کند. با این حال، عوامل مربوط به مواد پایه و سیم پرکننده، مانند آلودگی سطح یا محیط ذخیره‌سازی، نیز ملاحظات مربوطه هستند. رطوبت نشسته روی سطح سیم جوش آلومینیوم یا فلز پایه به عنوان بزرگترین منبع تخلخل مشخص می‌شود، زیرا هیدروژن در حوضچه مذاب آزاد می‌شود و سپس با جامد شدن جوش به دام می‌افتد. روغن‌ها، گریس‌ها، مایعات برش، یا هر گونه باقیمانده ارگانیک دیگری که روی سیم یا قطعه کار باقی می‌ماند، تحت گرمای قوس شکسته می‌شود و گازهای اضافی آزاد می‌کند که جایی برای فرار ندارند. حتی اگر پوشش گاز شما عالی به نظر برسد، سیم جوش آلومینیوم کثیف یا اکسید شده همچنان ناخالصی ها را مستقیماً وارد حوضچه جوش می کند و صرف نظر از اینکه چقدر خوب از گودال در برابر هوا محافظت می کنید، تخلخل ایجاد می کند. مخصوصاً در قطعات آلومینیومی ریخته‌گری شده، حباب‌های کوچک گازی که قبلاً در داخل ریخته‌گری محبوس شده‌اند، می‌توانند در حین جوشکاری بیرون بیایند و نقص‌هایی مانند خطای جوشکار باقی بگذارند. بسیاری از مبتدیان جریان گاز را بالاتر و بالاتر می برند و متقاعد شده اند که آرگون بیشتر همه چیز را حل می کند، در حالی که مشکل اصلی تقریبا همیشه آلودگی روی سیم، آماده سازی ضعیف سطح، یا مشکلات ذاتی مواد است نه هر چیزی که مربوط به محافظ اتمسفر باشد.

مشکلات تغذیه‌پذیری دلایل ریشه‌ای متعددی دارند

تغذیه نامنظم، لانه سازی پرنده، یا گیرکردن کامل سیم جوش آلومینیوم، مبتدیانی را که معمولاً با افزایش کشش رول درایو بدون بررسی هیچ چیز دیگری پاسخ می دهند، ناامید می کند. با گذشت زمان آستر داخل کابل تفنگ مملو از براده های آلومینیومی و ذرات اکسیدی می شود که روی سیم خراشیده می شود و آنقدر کشش ایجاد می کند که هیچ تنظیم تنش معقولی نمی تواند بر آن غلبه کند. سیم هایی که شروع به اکسید شدن کرده اند یا آلودگی های سطحی را جذب کرده اند، بسیار سرسخت تر از قرقره های تازه و تمیز عمل می کنند و اصطکاک را حتی در یک آستر بدون لک افزایش می دهند. نحوه عبور کابل در محل کار نیز بسیار مهم است - پیچ خوردگی های شدید، سیم پیچ های محکم یا پیچش های غیرضروری مقاومتی را اضافه می کنند که با سیستم درایو بدون توجه به اینکه چقدر خوب تنظیم شده باشد، مبارزه می کند. رول‌های درایو به تدریج فرسوده می‌شوند، شیارها، لکه‌های مسطح یا تجمع گرد و غبار آلومینیومی ایجاد می‌شوند که توانایی آن‌ها را برای گرفتن مؤثر سیم نرم کاهش می‌دهد. از آنجایی که سیم آلومینیومی بسیار نرم تر از فولاد است، مبتدیان اغلب فشار را تا زمانی که سیم را تغییر شکل داده یا صاف کنند ادامه می دهند و به جای بهتر شدن، مشکل را بدتر می کند. هنگام مواجهه با مشکلات تغذیه سیم، یک واکنش رایج افزایش کشش رول درایو است. این رویکرد اغلب علل بالقوه ای مانند زباله های لاینر، مسیریابی نامناسب کابل، یا رول های درایو فرسوده را نادیده می گیرد که می تواند به تغذیه نامنظم سیم کمک کند.

حساسیت به ترک نیاز به بررسی طراحی دارد

ترک داغ بسیاری از افراد را که تازه وارد جوشکاری آلومینیوم می‌شوند برای یک حلقه پرتاب می‌کند، زیرا همان روش‌هایی که جوش‌های فولادی را بدون ترک نگه می‌دارند، اغلب روی آلومینیوم کاملاً شکست می‌خورند. برخی از ترکیب‌های آلیاژ پایه و سیم پرکننده به‌طور طبیعی با یخ زدن فلز جوش، ترک‌هایی ایجاد می‌کنند، و فرار از این مشکل، ذهنیت متفاوتی نسبت به آنچه روی فولاد کار می‌کند، دارد. انتخاب آلیاژ سیم جوش آلومینیوم مناسب می تواند به طور چشمگیری احتمال ترک خوردگی را کاهش دهد - پرکننده های خاصی به طور خاص برای رسیدگی به فلزات پایه خاص بدون پاره شدن در طول انجماد طراحی شده اند. نحوه آماده سازی و تنظیم مفصل نیز بسیار مهم است. اتصالاتی که به شدت گیره شده اند، انتقال ضخیم به نازک دارند، یا در جای دیگری قفل شده اند، با انقباض جوش در حین خنک شدن، تنش های خطرناکی ایجاد می کنند، که گاهی باعث ایجاد ترک می شود، حتی زمانی که انتخاب پرکننده به صورت نقطه ای باشد. اینکه چه مقدار فلز پایه در حوضچه جوش ذوب می شود - معروف به رقت - ترکیب شیمیایی نهایی رسوب را تغییر می دهد و اجازه دادن به مخلوط بیش از حد مواد پایه می تواند ترکیب فلز جوش را مستقیماً به منطقه مستعد ترک بکشاند. سرعت خنک‌کننده نیز نقش خود را ایفا می‌کند: خاموش کردن جوش خیلی سریع در تنش‌های پسماند بالا قبل از اینکه فلز فرصتی برای استراحت پیدا کند، قفل می‌شود، در حالی که خنک‌سازی آهسته‌تر به همه چیز زمان بیشتری می‌دهد تا بدون پارگی ته نشین شود. مبتدیان به طور مرتب در ترکیبات جوشکاری که به ترک حساس هستند، بدون اینکه متوجه خطرات داخلی آن شوند، شیرجه می زنند، و آنها جوش را صرفاً بر اساس ظاهر بیرونی آن قضاوت می کنند. یک سطح مهره ای صاف و جذاب به راحتی می تواند ترک های داخلی جدی را که در زمانی که فلز هنوز داغ و ضعیف بود ایجاد شده اند پنهان کند. به همین دلیل است که انتخاب سیم جوش آلومینیومی مناسب اختیاری نیست – استفاده از پرکننده همه منظوره روی آلیاژ پایه اشتباه یکی از سریع‌ترین راه‌ها برای ترک مکرر است.

استانداردهای ظاهری با استانداردهای جوشکاری فولاد متفاوت است

ارزیابی بصری جوش آلومینیوم نیازمند مجموعه ای متمایز از معیارها در مقایسه با معیارهایی است که در جوشکاری فولاد استفاده می شود. آلومینیوم در منطقه متاثر از گرما، همان رنگ‌های رنگی گرمایی را نشان نمی‌دهد که فولاد نشان می‌دهد، بنابراین نمی‌توانید برای سنجش میزان داغ شدن چیزها یا ماندن در محدوده دمایی مناسب به آن نوارهای رنگین کمانی آشنا اعتماد کنید. سطحی که روی فولاد "درست" به نظر می رسد - صاف، یکنواخت، کمی محدب - به آلومینیوم ترجمه نمی شود. جوش های آلومینیومی کاملا سالم می توانند خشن تر، صاف تر یا حتی کمی مقعر به نظر برسند و همچنان از نظر ساختاری عالی باشند. الگوی موج دار به جا مانده از گودال در حین جامد شدن، به دلیل سیالیت بیشتر آلومینیوم و کشش سطحی پایین تر، رفتار متفاوتی نیز دارد، بنابراین مهره اغلب با موج های گسترده تر و با فاصله بیشتری ختم می شود که مبتدیان گاهی اوقات آن را با عدم همجوشی یا نقص های دیگر اشتباه می گیرند. نشانه‌های نفوذی که یاد می‌گیرید روی فولاد مراقب آن‌ها باشید - آن زیر بریدگی‌های ظریف، اشکال تقویت‌کننده یا جزئیات گره‌خوردگی - در آلومینیوم به همین شکل ظاهر نمی‌شوند و شما را مجبور می‌کنند که کاملاً از نشانه‌های دیگر استفاده کنید. از آنجایی که بسیاری از تازه واردان انتظار دارند جوش‌های آلومینیومی ظاهر جوش‌های فولادی را نشان دهند، آنها یا ساییده می‌شوند و کار کاملاً قابل قبولی را دوباره انجام می‌دهند یا خود را متقاعد می‌کنند که مهره‌هایی که ظاهر زشت دارند وقتی واقعاً پر از عیب هستند خوب هستند. سیم جوش آلومینیوم به طور طبیعی پروفیل های مهره ها و بافت های سطحی را تولید می کند که مشخصه مواد هستند و تلاش برای ایجاد ظاهری مانند فولاد از طریق بافت اضافی، حرکت آهسته تر یا تغییرات تکنیکی دیگر معمولاً به جای بهبود کیفیت منجر به آسیب رساندن به نفوذ یا ایجاد تخلخل می شود. توسعه چشم‌اندازی برای اینکه جوش‌های آلومینیومی خوب واقعاً چه شکلی هستند، به زمان و قرار گرفتن در معرض مکرر بسیار فراتر از هر عادتی که روی فولاد شکل گرفته بود، نیاز دارد.

فاصله سیم‌کشی نیاز به تنظیم خاص آلومینیومی دارد

فاصله از نوک تماس تا قطعه کار - که به عنوان چسبنده شناخته می شود - در جوشکاری آلومینیوم نقش بیشتری نسبت به جوشکاری فولاد دارد. جوشکارانی که به فولاد عادت دارند ممکن است بدون در نظر گرفتن این تفاوت فواصل مشابهی را اعمال کنند. هنگامی که یک چسب طولانی تری را اجرا می کنید، سیم جوش نرم آلومینیوم به طور قابل توجهی از مقاومت الکتریکی قبل از اینکه حتی به قوس برسد گرم می شود، که چگالی جریان موثر را کاهش می دهد و قوس را ضعیف می کند، مگر اینکه با آمپر یا ولتاژ بالاتر جبران کنید. این سیم بلند شده، همراه با افزایش انعطاف‌پذیری آلومینیوم در مقایسه با فولاد، می‌تواند باعث شود که سیم راحت‌تر منحرف شود. این ممکن است منجر به تغییرات در قرارگیری قوس و حرکت حوضچه در حین جوشکاری شود. پوشش گاز محافظ نیز آسیب می بیند. هر چه نوک از استخر دورتر باشد، با وجود جریان خوب از نازل، احتمال بیشتری وجود دارد که هوای بیرون به داخل نفوذ کند و جوش را آلوده کند. تغییرات در چسبیدن همچنین نحوه انتشار گرما را در مفصل تغییر می دهد و عمق نفوذ، عرض مهره و شکل کلی را به گونه ای تغییر می دهد که افراد را غافلگیر می کند. بسیاری از تازه واردان به جای یک متغیر جوشکاری واقعی، چسبیدن را به عنوان یک موضوع راحت یا عادت شخصی می دانند، بنابراین از فواصل طولانی تری که عادت کرده اند از فولاد کاری استفاده می کنند. در عمل، آلومینیوم تقریباً همیشه با فواصل کوتاه‌تر جوش داده می‌شود که سیم را ثابت نگه می‌دارد، محافظ قوی را حفظ می‌کند و حرارت ثابت را در جایی که لازم است ارائه می‌کند. حفظ فاصله طولانی بر اساس آشنایی به تنهایی می تواند به ناپایداری قوس، همجوشی ناکافی یا مشکلات گاز محافظ کمک کند. شناسایی این مشکلات تا زمانی که فاصله سر تا محل کار به عنوان منبع تشخیص داده نشود دشوار است.

انباشت دما به مدیریت حرارت متفاوتی نیاز دارد

رفتار حرارتی آلومینیوم به طور قابل توجهی با رفتار فولاد متفاوت است، که می تواند یک چالش اولیه برای جوشکارانی باشد که عادت به کار با فلزات سنگین تر دارند. یک رویکرد رایج استفاده از تکنیک های کنترل حرارت توسعه یافته برای فولاد است که ممکن است ویژگی های خاص آلومینیوم را در نظر نگیرد. آلومینیوم به دلیل رسانایی حرارتی بالا، گرما را به سرعت از ناحیه جوش دور می‌کند، بنابراین شما باید در گرمای ثابت فقط برای نگه داشتن یک حوضچه قابل کار تغذیه کنید - توقف بیش از حد باعث می‌شود استخر قبل از اینکه بتوانید در پاس بعدی ببندید، یخ بزند. آلیاژهای مختلف آلومینیوم نیز آن گرما را با سرعت های متفاوت پخش می کنند. برخی آن را به قدری تهاجمی انجام می دهند که گرما بسیار فراتر از مفصل می رود، در حالی که برخی دیگر آن را بیشتر به صورت موضعی نگه می دارند و نحوه نزدیک شدن به سرعت سفر و آمپر را تغییر می دهند. هنگامی که گرما در یک منطقه بزرگتر شروع به ایجاد می کند، اعوجاج به یک مشکل واقعی تبدیل می شود - ورقه های نازک به طرز شگفت انگیزی به سرعت کمانش می کنند، تاب می یابند یا از شکل خارج می شوند - بنابراین اغلب باید جوش را به بخش های کوتاه تقسیم کنید، بگذارید چیزها بین پاس ها خنک شوند، یا در یک الگوی دقیق پشت پله جوش دهید تا همه چیز صاف بماند. پیش گرم کردن بیشتر از آنچه مردم انتظار دارند وارد عمل می شود، به خصوص در قطعات ضخیم تر یا آلیاژهای خاص، که در آن پیش گرمای متوسط ​​کمک می کند تا گودال به درستی خیس شود و خطر ترک خوردگی را کاهش می دهد، اما مبتدیان اغلب از آن صرف نظر می کنند و فکر می کنند آلومینیوم باید مانند فولاد سرد جوش بخورد. بسیاری از تازه واردان بر این باورند که اجرای یک مهره بلند و پیوسته قوی‌ترین مفصل را به آنها می‌دهد، بنابراین حتی زمانی که فلز داغ‌تر و داغ‌تر می‌شود و شروع به پیچیدن در گیره‌ها می‌کند، به جلو فشار می‌آورند. هیچ سیم جوش آلومینیومی وجود ندارد که بتواند مشکلات ناشی از گرم شدن بیش از حد مواد پایه را برطرف کند - به هر حال تخلخل، سوختگی و اعوجاج شدید ظاهر می شود. توسعه یک تکنیک مناسب برای مدیریت سیالیت گودال جوش و کنترل حرارت از طریق تجربه آموخته می شود. این درک عملی از مواد، از جمله زمان مکث، پیش گرم کردن، یا تغییر جهت، اغلب از طریق تمرین ایجاد می شود.

درک این تصورات غلط، استفاده از سیم جوش آلومینیوم را از آزمون و خطای خسته کننده به عمل آگاهانه تبدیل می کند. کنترل کردن ویژگی‌های آلومینیوم – از نحوه اکسید شدن تقریباً بلافاصله پس از تمیز کردن تا سرعتی که در آن گرما می‌ریزد – جوشکاری را از یک نبرد مداوم با مواد به چیزی تبدیل می‌کند که واقعاً می‌توانید آن را کنترل کنید. هنگامی که مبتدیان از برخورد با آلومینیوم مانند فولاد با روکش براق خودداری می کنند و شروع به رعایت قوانین خاص خود می کنند، چیزهایی کلیک می کنند: ذخیره سازی مناسب برای خشک و تمیز نگه داشتن سیم و فلز پایه، آماده سازی سطح مناسب هر بار، انتخاب دقیق پرکننده، و مدیریت حرارت که با رفتار واقعی فلز مطابقت دارد. تلاش برای استفاده از تجهیزات مناسب برای آلومینیوم، استفاده از مواد با دقت از ابتدا تا انتها، و پایبندی به رویه‌هایی که پیرامون خواص منحصر به فرد آن طراحی شده‌اند، با جوش‌هایی که خوب به نظر می‌رسند، محکم نگه می‌دارند و به جای تصادفی یکدست می‌آیند، جواب می‌دهد. منحنی یادگیری در ابتدا تند به نظر می رسد، اما پاداش ها - اتصالات تمیز و قابل اعتماد بدون دوباره کاری بی پایان - ارزش هر ذره توجهی را دارد که برای رسیدن به آن لازم است.